Okładki płyt muzycznych

John Lennon & Yoko Ono
Unfinished Music No.1: Two Virgins

Zaczniemy od Hall of Fame. Para raczej nie chciała nagością podbijać sprzedaży swojej płyty i traktowała sprawę bardziej artystyczno-misyjnie. Misyjność tego dzieła nie przypadła jednak do gustu stróżom porządku moralnego i chyba więcej egzemplarzy tego albumu zostało wycofanych ze sklepów niż sprzedanych (z pożytkiem dla słuchaczy). John Lennon sugerował, że tak negatywny odbiór okładki nie wynikał z samego faktu nagości, ale z niespecjalnej urodziwości modeli.

Roxy Music:
Country Life

Okładka bardziej zakryta, niż odkryta, ale nie można nie wspomnieć o Roxy Music. Zespół konsekwentnie trzymał się kobiecego tematu na oprawach albumów, ale ten przeszedł do historii odrobinę bardziej, niż pozostałe. BTW. niezłe bary ma dziewczyna po prawej...

Prince:
Lovesexy

Żeby nie robić za dużego przeskoku czasowego zatrzymamy się na chwilę przy - znacznie ładniejszej plastycznie - okładce Księcia (która prawdopodobnie miała zwiększyć sprzedaż krążka w grupie niedowidzących miłośników erotyki).

Martin Denny:
Romantica

Nagość nie koniecznie musi być prostackim podnoszeniem sprzedaży przy użyciu seksu. Może wynikać z czystej romantyczności.

Boxer:
Below the Belt

Żeby albumu w sklepie nie zapakowano w czarną folię warto zawczasu ukryć co poniektóre szczegóły.

Kevin Rowland:
My Beauty

Okładka może być też hołdem złożonym pięknu.

Xiu Xiu:
A Promise

Na koniec mocne uderzenie - porażająca okładka całkiem przyjemnej płyty (tu w ocenzurowanej wersji). Motywacje twórców - nieznane. Pewnie tak było bardziej indie.

The Jimi Hendrix Expirience:
Electric Ladyland

Z tego samego okresu pochodzi ta okładka. 19 nagich kobiet (CHYBA miały być atrakcyjne, nawet ta z przodu po lewej!) wzdycha do portretu gitarzysty. Tu podziałały jednak cele marketingowe - wydanie powstało wbrew Hendrixowi, a obecne reedycje pod naciskiem spadkobierców artysty wydawane są z alternatywną oprawą.

Millie Jackson:
Extra Sexual Persuasion

Przykład nagości trochę-ukrytej (wszak trzeba się przyjrzeć,co odbija się w magicznej kuli).

Iron Maiden:
Dance of Death

Czasem może pojawić się problem ze znalezieniem odpowiedniej ilości modeli do nagiego/półnagiego pozowania, wtedy warto zainwestować w grafikę 3D. Nie wiem, czy tym kierowała się wytwórnia, ale skutek jest opłakany. Ilość spsutych szczegółów powala (noga karła wnikająca w tłów psa, szyja pani po prawej itd). Ilustrację zaakceptowano, ale autor ze wstydu poprosił o usunięcie nazwiska z wkładki. Z panteonu to tyle, teraz będzie parę mniej znanych, ale za to wizualnie bardziej intereujących cudów.

Sebastien Tellier:
Sexuality

Z czystej romantyczności...

Quim Barreiros:
Recebi um Convite

...niezależnie od płci.

Handsome Beasts:
Bestiality

...i brzydocie.

Oczywiście to tylko kropla góry lodowej. Sporo ciekawych gołych staroci (jak i innych okładkowych dziwactw) można znaleźć na lpcoverlover. Polecam rozczarowanym, których ściągnęło tu tylko tytułowe hasło...